Smak i zapach minerałów

 

            W pracach terenowych do badania minerałów często stosuje się metody organoleptyczne (smak i zapach). Dotyczy to przede wszystkim ewaporatów i kruszców.

            Smak - jest charakterystyczną cechą diagnostyczną dla minerałów rozpuszczalnych w wodzie. Na przykład halit ma smak słony, epsomit gorzki, melanteryt silnie cierpki a kalinit słodki. Przy badaniu smaku powinno się jednak zachować szczególną ostrożność gdyż niektóre rozpuszczalne minerały są trujące. Należy do nich m. in. bukovskyit i witheryt. Absolutnie nie należy badać smaku minerałów promieniotwórczych. Jest to bezcelowe (zwykle są one bezsmakowe) a w dłuższej perspektywie może okazać się zabójcze (patrz artykuł: Promieniotwórczość).

            Zapach - jest charakterystyczną cechą diagnostyczną dla niektórych kruszców. Minerały zawierające siarkę (np. piryt i markasyt) uderzone młotkiem wydzielają ostry, drażniący zapach dwutlenku siarki. Z kolei minerały arsenu (np. arsenopiryt i löllingit) przy rozkruszaniu wyraźnie pachną czosnkiem.

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnych stron kliknij jeden z poniższych interaktywnych przycisków.

 

            UWAGA!!! Encyklopedia Minerałów ma dość dużą objętość. Przy takiej ilości niesionej informacji możliwe są oczywiście różnorakie pomyłki. Dlatego prosimy wszystkich odwiedzających o zgłaszanie wszelkiego rodzaju wykrytych błędów.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY