Seweryn Uruski

RODZINA HERBARZ SZLACHTY POLSKIEJ

(fotokopia i fragmenty)

 

TEKST

BORZĘCKI H[erbu] PÓłKOZIC. Dawna i rozrodzona w woj[ewództwie ] lubelskiem rodzina, pisała się z Kozarzewa, majątku, który już w XIV stuleciu posiadała. Z licznych linij tego domu:

I linia pochodząca od Jędrzeja, żyjącego około 1530 r[oku] i ożenionego z Kiełczewską, po którym dwóch synów: Marcin i Jan; po Marcinie, z żony Elżbiety Zawisza, syn Marcin, żonaty z Anną Charzewską, z której syn Marcin, starosta lubelski, z żony Orchowskiej (ten Marcin był synem Kacpra a nie Marcina).

[dalszy zapis jest w znacznej części jest bezkrytycznie powtórzonym błędnym wywodem genealogicznym Niesieckiego aczkolwiek podane tam imiona i nazwiska wiążą się jak najbardziej z autentycznymi osobami, patrz: Boniecki Adam - Herbarz Polski. T. II. Warszawa 1900, s. 66-68 i uzupełnienia].

...miał synów, Jakuba i Marcyana chorążego zakroczymskiego, po którym z żony Stawskiej  syn Krzysztof podpisał elekcyę 1697 r[oku]; z jego synów:

...1) Józef, komornik chełmski, skarbnik żydaczowski, deputat na trybunał 1698 r[oku]. 2) Antoni, cześnik łęczycki, następnie sędzia ziemski 1720 r[oku], a ostatnio 1739 r[oku] podkomorzy przemyślski, zabiegły i gospodarny zebrał znaczny majątek, z żony Justyny Winnickiej jego syn Franciszek, skarbnik lwowski 1724 r[oku], starosta żydaczowski, został 1732 r[oku] podstolim litewskim, był stronnikiem dworu i ministra Brühla; zaślubił Maryannę Pociej, hetmanównę litewską, za którą odziedziczył na Litwie znaczne majątki, jego synowie Ludwik i Aleksander Mateusz [Maciej], podstoli koronny 1766 r[oku], starosta przemyślski, kawaler orderów św. Stanisława i Orła Białego, stronnik dworu; z żony Anny Ankiewicz [Ankwicz] pozostawił syna Piotra, szefa pułku przedniej straży i córki: Ludwikę za Jakubem Młockim i Maryannę za Mikołajem Potockim. Sądzę że bratem Ludwika i Aleksandra, był Antoni, viceinstygator litewski 1766 r[oku], a instygator wielki litewski 1775 r[oku]; zm[arły] 1783 r[oku].

II linia pochodząca od Pawła, dziedzica wsi Radosłowo [Radostowo], w wojew[ództwie] bełzkiem 1680 r[oku], po którym Teofil i Aleksander, synowie Stanisława i Ewy Krajewskiej, wnukowie Franciszka, wylegitymowani w Królestwie 1840 r[oku].

III linia. Jan, kupił od Drohiczyńskich majątek Wołkowyje, tego syn Paweł miał syna Damazego, po którym z żony Maryanny Figietty syn Maurycy, urzędnik, wylegitymowany w Królestwie 1839 r[oku]; jego syn Tadeusz, rzeczywisty radca stanu, urzędnik zdolny i zasłużony, otrzymał prawa nowego szlachectwa w Królestwie 1865 r[oku], z żony Joanny Zakrzewskiej, pozostawił syna Stanisława, ożenionego z Żychlińską.

IV linia idąca po Macieju, dziedzicu dóbr Gola, w wojew[ództwie] poznańskiem 1724 roku, którego wnuk Antoni, syn Antoniego, urzędnik celny, wylegitymowany w królestwie 1838 r[oku].

V linia. Józef, sędzia kapturowy i poseł na sejm 1764 r[oku], miał syna Ignacego, tego syn Antoni, wylegitymowany w Królestwie 1838 r[oku].

VI linia pochodząca od Pawła, deputata na trybunał lubelski 1792 r[oku], po którym z Salomei Słubickiej, synowie: Wincenty, Franciszek i Tomasz [Wincenty, Franciszek mogli być krewnymi Tomasz ale na pewno nie byli jego braćmi] wylegitymowani w Królestwie 1843 r[oku]; po Wincentym z Józefy Kurczewskiej, synowie: Julian, i Narcyz, a po Franciszku z Katarzyny Urbańskiej, syn Józef w 1851 r[oku] wylegitymowani w Królestwie.

Z tej familii, Paweł, jeden z dzielniejszych wojowników, porucznik w pułku ordynacji Myszkowskiej, następnie pułkownik wojsk królewskich, przyłożył się do zwycięstwa w 1656 i w 1660 r[oku]; Stefan Czarniecki bardzo go lubił i wziął na wyprawę holsztyńską; umarł 1662 r[oku] z wielkim żalem całego pułku. Florian, starosta i sędzia grodzki szczebrzeszyński 1674 r[oku]. Stanisław, dziedzic wsi Kozarzów, ożeniony z Jadwigą Czarnecką 1683 r[oku]. Maciej, podwojewodzy kaliski, deputat na trybunał koronny 1739 r[oku]. Józef, skarbnik latyczowski, marszałek trybunału koronnego 1759 r[oku], stolnik nowogrodzki. Maciej, wojski przedecki 1780 roku. Karol, łowczy horodelski 1793 r[oku]. Jan, podsędek czerniechowski 1793 r[oku]. Ignacy, kanonik kaliski 1841 r[oku].

Kacper, Piotr i Franciszek z Kozarzowa wylegitymowani w Galicyi 1782 roku.

Antoni, syn Stanisława, z synami: Tomaszem i Ignacym wylegitymowani w Cesarstwie 1858 r[oku] i zapisani do ksiąg szlachty gub[erni] kijowskiej.

Z osiedlonych na Litwie: Józef, stolnik nowogrodzki 1771-1782 r[oku]. Michał, pisarz grodzki grodzieński 1793 r[oku], jego syn Karol, urzędnik 1853 r[oku].

 

ŹRÓDŁA

Uruski Seweryn, Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej. T. 1, s. 352-353. Warszawa. (1904). Fotokopia i fragmenty.

 

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnej strony kliknij poniższy interaktywny przycisk.

 

UWAGA!!! Jeżeli wykryjecie jakieś niezauważone przeze mnie błędy proszę o informację. Za wszelkie konstruktywne uwagi z góry serdecznie dziękuję.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY