ARCHAIK

 

            We wczesnym archaiku prawdopodobnie całą powierzchnię Ziemi pokrywał już jeden wielki ocean. Doszło w nim do zagęszczenia substancji organicznych które tworzyły coraz bardziej skomplikowane struktury chemiczne. Niektóre z nich miały zdolność do samopowielania. Stały się one prekursorami życia. Być może pierwsze organizmy żywe strukturą przypominały wirusy. Były one formami cudzożywnym odżywiającymi się występującą w ich otoczeniu materią organiczną lub innymi organizmami. Powstawały w wyniku przekształcenia aminokwasów osadzonych przez wodę na powierzchni ziaren pirytu w dłuższe łańcuchy białkowe. Niezbędnej do tej przemiany energii dostarczał proces fermentacji węglowodanów. Rolę katalizatora pełniła siarka zawarta w pirycie. Niska wydajność energetyczna tego procesu przy malejącej ilości dostępnych substancji organicznych powodowała że ewolucja takich pierwotnych organizmów była bardzo powolna i mało efektywna. Nawet po osiągnięciu poziomu organizacji komórkowej formy te musiały mieć bardzo prymitywną postać. Dlatego obecnie ich odróżnienie w materiale kopalnym od samoistnie powstałych struktur organicznych jest praktycznie niemożliwe. Najstarsze ślady złożonych substancji organicznych mogących mieć związek z egzystencją pierwotnych organizmów żywych znaleziono w liczących 3,8-3,7 mld lat skałach kompleksu Isua na Grenlandii. Niestety podobne związki tworzą się też samorzutnie w przyrodzie w związku z czym nie mogą one stanowić dowodu na istnienie w tym czasie życia na Ziemi. Najstarsze szczątki należące niewątpliwie do organizmów żywych pochodzą dopiero z przed około 3,5 mld lat. Znaleziono je w krzemieniach formacji skalnej Warrawoona w Australii. Były to żyjące w środowisku wodnym nitkowate sinice. Odżywiały się cukrami które wytwarzały z dwutlenku węgla w procesie fotosyntezy. Ubocznym produktem tego procesu był tlen który rozpuszczając się w wodzie powodował intensywne strącanie krzemionki. W czasie sezonowych zakwitów sinic intensywnie strącane było również żelazo. Odkładało się ono w masie krzemionkowej w postaci subtelnych lamin hematytu (tlenek żelaza). Proces ten rozpoczął się około 3,7 mld temu i trwał do około 0,8 mld lat (jego maksimum przypadało w okresie od 3,3 do 1,8 mld lat). Około 2,8 mld lat temu sinice zaczęły rozwijać się na wielką skalę, tworząc masywne struktury wapienne, zwane stromatolitami. Około 2,6 mld lat temu prymitywne organizmy jednokomórkowe skolonizowały również lądy.

 

Krajobraz archaiku.
Źródło: Z. Burian - Zanim pojawił się człowiek.

 

EON ERA
   
ARCHAIK

4,0 - 2,5 mld lat

NEOARCHAIK

2,8 - 2,5 mld lat

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnej strony kliknij poniższy interaktywny przycisk.

 

UWAGA!!! Na czerwono oznaczono okazy które posiadają braki w opisach. Jeżeli możecie je uzupełnić lub jeżeli wykryjecie jakieś inne nie zauważone przeze mnie błędy proszę o informację. Za wszelkie konstruktywne uwagi z góry serdecznie dziękuję.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY