ATLAS FLORY KARBONU

(część ogólna)

 

 
DOLNOŚLĄSKIE ZAGŁĘBIE WĘGLOWE

Znajduje się tu kilkanaście pokładów węgla o znaczeniu przemysłowym.

  Perm Ałtun   Piaskowce, mułowce i iłowce w tym również 5 metrowej miąższości  seria mułowców z cienkimi przewarstwieniami piaskowców drobnoziarnistych i iłowców w dolnej części z dwiema cienkimi i nieciągłymi warstwami słodkowodnych wapieni dolomitycznych zawierająca (głównie w mułowcach i iłowcach) liczne szczątki roślin iglastych z gatunku Walchia piniformis  (tzw. łupki walchiowe).
  Warstwy ze Słupca Piaskowce i iłowce.
  Warstwy krajanowskie Zlepieńce kwarcytowe i iłowce oraz ciemne i szare mułowce z licznymi skorupkami małży Anthracosia goldfussiana, fragmentami paproci i szczątkami ryb słodkowodnych (tzw. łupki antrakozjowe górne).
  Warstwy ludwikowickie
(formacja z Ludwikowic)
W rejonie Wałbrzych oraz na obszarze między Głuszycą, Jugowem Nową Ruda i Słupcem zalegają ciemnobrązowe zlepieńce przechodzące ku górze  piaskowce płytowe, a następnie iłowce oraz w stropie w ciemne i szare mułowce z licznymi skorupkami małży Anthracosia goldfussiana, fragmentami paproci i szczątkami ryb słodkowodnych (tzw. łupki antrakozjowe dolne zaliczane jeszcze do stefanu C). Bezwęglowe.
  Karbon późny Stefan C
 
  B Ogniwo z Łomnicy
(warstwy ottweilerskie górne)
Na obszarach pomiędzy Lubawką i Rybnicą Leśną oraz między Głuszycą, Nową Rudą i Ścinawką Średnią zalegają głównie zlepieńce oraz piaskowce i mułowce na ogół barwy czerwono-wiśniowej z nieciągłym pokładem węgla. W stropie wzrasta udział piaskowców, mułowców i iłowców. Zlepieńce i piaskowce charakteryzują się krzemionkowym spoiwem. Zawierają skrzemieniałe pnie drzew z gatunku Dadoxylon schrollianum oraz okruchy ryolitów. Te ostatnie szczególnie obficie  występują w rejonie Nowej Rudy przez co nadają tym skałom wyraźne kremowe zabarwienie.
  A
  Westfal D
  Ogniwo z Grzmiącej
(warstwy ottweilerskie dolne)
Spąg tego ogniwa wyznacza pokład węgla 301. Zalegają tu głównie zlepieńce i piaskowce z cienkimi wkładkami węgla  przechodzące w stopie w szare, ciemnoszare, szarozielone i czerwonobrunatne mułowce. Ogniwo to nie ma wychodni w polskiej części zagłębia.
 
  C Warstwy żaclerskie górne
(ogniwo z Gorców)
W rejonie Lubawki zalegają głównie piaskowce z cienkimi pokładami węgla.
W rejonie Gorców zalegają głównie zlepieńce i piaskowce z 22 pokładami węgla (301-322). Na południowy wschód węglonośność tych osadów znacznie maleje
Na obszarach między Jugowem i Nową Rudą oraz między Słupcem i-Ścinawką Średnią zalegają zlepieńce i piaskowce z 4 pokładami węgla (301-304) przy czym w rejonie Słupca pokłady te leżą bardzo blisko siebie (być może jest  to tylko  pokład 301 ale rozwarstwiony na 4 części).
 
  B
  A Warstwy żaclerskie dolne
(ogniwo z Boguszowa)
Na południe od Lubawki - główne piaskowce z cienkimi pokładami węgla.
W rejonie Wałbrzycha zalegają głównie piaskowce, mułowce i iłowce z 26 pokładami węgla (423-448).
Na obszarze między Jugowem i Nową Rudą zalegają głównie piaskowce i zlepieńce w spągu z kilkoma ławami łupków ogniotrwałych a wyżej z 21 pokładami węgla (405-425).
Na obszarze między Słupcem i Ścinawką Średnią zalegają głównie mułowce i iłowce (w części zachodniej również piaskowce) w spągu z kilkoma ławami łupków ogniotrwałych a wyżej z 11 pokładami węgla (405-415).
 
 
 
 
  Warstwy białokamieńskie
(formacja z Białego Kamienia)
W rejonie Zaclerza oraz na obszarze między Lubawką i Kamienną Górą przeważają zlepieńce z nielicznymi cienkimi pokładami węgla w rejonie Przedwojowa i na południowy zachód od Lubawki.
Na obszarze między Wałbdzychem i Kamienną Górą zlepieńce i piaskowce z nielicznymi przewarstwieniami mułowców i iłowców z dwoma cienkimi pokładami węgla (549 i 550) w północnej części Wałbrzycha oraz jednym pokładem węgla (prawdopodobnie 549) na północ od Gorców i w rejonie Borówna. Granica między namurem C i westfalem A przebiega tu na poziomie pokładu 549.  W pokładzie 550 napotkano dużą obfitość flory (opisano tu 44 gatunki).*
Na obszarach między Jedliną Zdrój i Głuszycą oraz między Ludwikowicami Kłodzkimi,  Jugowem, Przygórzem i Nową Rudą zalegają głównie zlepieńce, brak natomiast pokładów węgla.
W rejonie Słupca brak osadów tej formacji. Być może jednak należą do niej pojedyncze pokłady węgla zalęgające w rejonie kolonii Nowy Dzikowiec które nie dają się skorelować z pokładami kop. Nowa Ruda.
  Namur C
 
 
  B
 
  Warstwy wałbrzyskie
(formacja z Wałbrzycha)
W rejonie Wałbrzycha w spągu zalegają zlepieńce kwarcowe a wyżej głównie drobnoziarniste piaskowce, mułowce i iłowce z 28 pokładami węgla (652-680).  W kierunku Kamiennej Góry formacja zmniejsza miąższość i staje się bezwęglowa. Zlepieńce kwarcowe dominują tu również w wyższej części profilu.
W na obszarze między Ludwikowicami Kłodzkimi i Jugowem w spągu zalegają zlepieńce kwarcowo-kwarcytowe z okruchami zwietrzałego gabra, diabazu i serpentynitu (odpowiednik zlepieńców kwarcowych z rejonu Wałbrzycha) a na obszarze między Nową Rudą, Słupcem i Dzikowcem głównie  zlepieńce gabrowe i diabazowe przewarstwione miejscami z argilitami. Wyżej występują drobnoziarniste piaskowce, mułowce i iłowce zawierające w rejonie Przygórza do 32 pokładów węgla (651-680 oraz 31 i 32).
  A
 
 
  Karbon wczesny Wizen późny
  Warstwy ze Szczawna Zdroju
(formacja ze Szczawna)
Na obszarze między Lubawką, Kamienną Górą i Wałbrzychem (być może aż do Głuszycy) zalegają zlepieńce, szarogłazy, mułowce i iłowce z cienkimi wkładkami wapieni.
Na obszarze między Głuszycą i Słupcem w zasadzie brak osadów wizenu. Osady karbonu wyższego leżą bezpośrednio na krystalicznym podłożu ( głównie gabra i diabazy a miejscami również amfibolity, serpentynity i fyllity). Jedynie w rejonie Słupca i Dzikowca w najwyższej części wizenu pojawiają się argility.
 
 
  Wizen wczesny Warstwy z Lubomina  
  Turnej Warstwy z Bogaczowa  
*

Dotychczas powszechnie uważano że pomiędzy warstwami białokamieńskimi oraz zalegającymi niżej warstwami wałbrzyskimi i nadległymi warstwami żaclerskimi dolnymi istnieją dwie luki stratygraficzne związane z ruchami górotwórczymi (faza gór kruszcowych i faza asturyjska). Najnowsze badania palinologiczne (Górecka-Nowak, 2007) wykazały jednak że istnieje tu ciągłość sedymentacyjna. Brak większej ilości poziomów ze szczątkami makroflory należy zatem tłumaczyć głównie piaszczysto-zlepieńcowatym charakterem osadów warstw białokamieńskich który nie sprzyjał ich zachowaniu.

 
 

KOPALNIE DOLNOŚLĄSKIEGO ZAGŁĘBIA WĘGLOWEGO

1 Kopalnia Neue Gabe Gottesw Okrzeszynie Warstwy z Grzmiącej - zlepieńce i piaskowce z cienkimi pokładami i soczewkami węgla  (pokłady 2, 5 oraz wkładki 1, 2 i 6 są uranonośne) przechodzące w stopie w szare, ciemnoszare, szarozielone i czerwonobrunatne mułowce. Pokłady 1 i 4 zawierają dobrze zachowane szczątki roślinne.
Warstwy z Łomnicy - zlepieńce i piaskowce z wkładkami mułowców, z pokładami węgla.
Utwory czerwonego spągowca z cienkimi pokładami i soczewkami węgla (pokłady P i Pl” - „Rybniczek” są uranonośne).
W sumie występuje tu 13 pokładów i wkładek węgla
2 Kopalnia Heddiw Ścinawce Średniej Warstwy żaclerskie - piaskowce i zlepieńce.
Stefan - zlepieńce i piaskowce z wkładkami mułowców.
3 Kopalnia Vilhelmina w Pstrążnej Warstwy z Łomnicy - zlepieńce i piaskowce z wkładkami mułowców i iłowców z pokładami węgla.
Warstwy ludwikowickie - zlepieńce i arkozy ze skrzemieniałymi pniami drzew Dadoxylon schrollianum.
4 Kopalnia „Nowa Ruda”, pole „Słupiec” w Słupcu Warstwy białokamieńskie - przeławicone wzajemnie iłowce i mułowce przechodzące w łupki ogniotrwałe.
Warstwy żaclerskie górne - w części dolnej występują mułowce i iłowce z wkładkami drobnoziarnistych piaskowców oraz pokładami 405 („Zerowy”), 406 (1), 407 (2), 408 (3), 409 (4), 410 (5), 411 („Międzypokład”), 412 (6), 413 (7), 414 (8), 415 (9), 416 (10), 417 (11), 418 (12), 419 (13) a w części górnej  głównie zlepieńce i piaskowce z pokładami łupku 301 („Nowy 1”), 302 („Nowy 2”), 303 („Nowy 3”), 304 („Nowy 4”).
Warstwy z Grzmiącej - zlepieńce, piaskowce i mułowce, częściowo tufogeniczne.
Warstwy z Łomnicy - zlepieńce i piaskowce z wkładkami mułowców i iłowców, bezwęglowe (być może obejmują również stefan C).
5 Kopalnia Liebauer Kohlenvereinw Lubawce Warstwy żaclerskie dolne - główne piaskowce z cienkimi pokładami węgla
Warstwy żaclerskie górne.
6 Kopalnia „Wacław” w Miłkowie Warstwy żaclerskie dolne - piaskowce i mułowce z pokładami 413 („Wilhelm 7”) , 414 i 415 („Nowy” lub „Neues”).
Warstwy żaclerskie górne - w spągu występują mułowce i iłowce z pokładami 405 („Wilhelm 1”), 406 („Wilhelm 2”), 408 („Wilhelm 3”), 409 („Wilhelm 4”), 410 („Wilhelm 5”), 412 („Wilhelm 6”), 413 („Wilhelm 7”), 414 („Wilhelm 8”), 415 („Nowy”) a  w stropie zlepieńce i piaskowce z pokładami 301 („Józef”) i 304 („Wacław” lub „Wenzeslaus”).
Eksploatowane pokłady węgla miały miąższość 0,3-4 m.
7 Kopalnia „Bolesław Chrobry” w Wałbrzychu Warstwy żaclerskie górne - zlepieńce, piaskowce, podrzędnie mułowce i iłowce z pokładami węgla 301 („” lub „”), 302 („” lub „”), 307 („” lub „”), 309 („” lub „”), 312 („” lub „”), 314 („” lub „”), 321 („” lub „”), 423 („” lub „”), 425 („” lub „”), 430 („” lub „”), 432 („” lub „”), 441 („” lub „”), 443 („” lub „”), 445 („” lub „”), 446 („” lub „”), 447 („” lub „”).
8 Kopalnia „Victoria” w Sobięcinie Warstwy żaclerskie górne - zlepieńce, piaskowce, podrzędnie mułowce i iłowce z pokładami węgla 301, 302, 307, 309, 312/314, 321, 423/25, 430, 432, 441, 443/445, 446/447.
9 Kopalnia „Nowa Ruda”, pole „Piast” w Zaciszu Warstwy wałbrzyskie - w spągu zlepieńce gabrowe i diabazowe oraz wiśniowo-czerwone łupki (argility) o miąższości 1-15 m na południu z gniazdami boksytu. Nad nimi  seria ciemnoczerwonych i szarych iłowców z 3-4 ławami łupków ogniotrwałych.
Warstwy żaclerskie górne - w części dolnej głównie mułowce i iłowce z pokładami 405 („Ferdynand”), 410 („Wilhelm”), 412 („Roman” lub „Roschen”), 413 („Władysław”), 415 („Franciszek”) oraz czterema ławami łupku ogniotrwałego a w części górnej głównie zlepieńce i piaskowce, podrzędnie mułowce i iłowce z pokładami węgla 301 („Józef”), 302 („Ruben”), 304 („Antoni”).
Warstwy z Grzmiącej - zlepieńce, piaskowce i mułowce, częściowo tufogeniczne.
Warstwy z Łomnicy - zlepieńce i piaskowce o charakterze arkozowym z otoczakami lidytów, kwarcu i skaleni, bezwęglowe.
10 Kopalnia „Thorez” w Białym Kamieniu Warstwy wałbrzyskie - mułowce i iłowce przeławicone z szarogłazami, z pokładami węgla 651, 652 (18), 853 (17), 654 (14 lub 21), 655, 656, 657, 658 (15), 659 (14 lub 20), 660 (Zwischen lub 18), 661(13 lub 17), 662 (12 lub 16), 663 (11), 664 (Neues, 10 lub 14), 665 (9 lub 13), 666 (8 lub 12), 667 (7 lub 11), 668 (6 lub 10), 669 (5 lub 9), 670, 671, 672 (4 lub 8), 673 (3 lub 6), 674, 675 (2 lub 4), 676 (1 lub 3), 677 (Null lub 2), 678 (David, Harte lub Fixtern), 679 (Elizabeth), 680 (kennelski).
Warstwy żaclerskie górne - zlepieńce, piaskowce, podrzędnie mułowce i iłowce z pokładami węgla 301, 302, 307 („7” lub „39”), 309 („9” lub „38”), 311 („11” lub „37”), 312 (12” lub „26”), 314 (14” lub „35”), 321 („21” lub „33”), 423 („23” lub „32”), 424 („24” lub „31”), 425 („25” lub „30 ł. d.”), 426 („26” lub „30 ł. g.”), 427 („27” lub „29”), 428 („28”), 430 („30”, „Zwischen” lub „27”), 431(„31” lub „28”), 432 („32” lub „25”), 436 („36” lub „24”), 437 („37” lub „23”), 441 („41” lub „22”), 443 („43/45” lub „21”), 445 („43/45”), 446 („46” lub „Maksymilian ł. d.”), 447 („47” lub „Maksymilian ł. g.”), 449 („49” lub „Grenz”).
11 Kopalnia „Przygórze” w Przygórzu Wizen - -mułowce i iłowce z wkładkami szarogłazów.
Warstwy wałbrzyskie - w części dolnej przeważają piaskowce i zlepieńce a w części górnej mułowce i iłowce przeławicone z szarogłazami. Występują tu 32 pokłady węgla z których eksploatowano tylko 657 („7”), 658 („8”), 662 („12”), 663 („13”), 666 („16”), 667 („17”), 668 („18”), 671 („21”), 672 („22”), 31 i 32 o miąższości 0,4-1,4 m.
Warstwy białokamieńskie - głównie zlepieńce, bezwęglowe.
Formacja z Glinnika - bezwęglowe, zalegają bezpośrednio nad warstwami białokamieńskimi.
14 Kopalnia „Barbara” w Kuźnicach Świdnickich Warstwy żaclerskie - piaskowce i zlepieńce.
15 Kopalnia „Concordia” w Borównie. Warstwy białokamieńskie - drobnoziarniste piaskowce z wkładkami mułowców i iłowców, z pokładem węgla 549 („Grenz” lub „49”).
16 Kopalnia „Müller” w Przedwojowej Warstwy żaclerskie dolne - piaskowce z pokładami węgla.
17 Kopalnia „Nowa Bukówka” w Bukówce Warstwy żaclerskie dolne - główne piaskowce z cienkimi pokładami węgla
18 Kopalnia „Aurora” w Szczepanowie Warstwy żaclerskie dolne - główne piaskowce z cienkimi pokładami węgla
19 Kopalnia „Deutschland Neu Glückauf” w Sierpnicy Warstwy z Łomnicy - zlepieńce i piaskowce z wkładkami mułowców, z jednym pokładem węgla.
20 Kopalnia „Gersonsglück” w Kolcach Warstwy z Łomnicy - zlepieńce i piaskowce z wkładkami mułowców, z jednym pokładem węgla.
21 Upadowa „Pniaki” w Jugowie Warstwy żaclerskie górne  - w części dolnej  głównie mułowce i iłowce z pokładami węgla 408 („Wilhelm 3”), 409 („Wilhelm 4”), 410 („Wilhelm 5”), 413 („Wilhelm 7”) i 415 („Nowy”) a w części górnej głównie zlepieńce i piaskowce, podrzędnie mułowce i iłowce z pokładami węgla 301 („Józef”) i 304 („Wacław”, dawneiej„Wenzeslaus”).
22 Upadowa „Kazimierz” w Sowinie (część Sokolca) Warstwy żaclerskie - zlepieńce, piaskowce, mułowce i iłowce z pokładem węgla 408 („Wilhelm 3”).
23 Kopalnia „Christian Gotfried” w Grzmiącej Warstwy z Grzmiącej - zlepieńce polimiktyczne i piaskowce z cienkimi wkładkami węgla stanowiącymi odpowiednik pokładów grupy 300 przechodzące w stopie w mułowce.
24 Kopalnia Wambierzyce w Ratnie Dolnym Autun - złupkowacone piaskowce oraz iłowce miejscami wapniste (uranonośne).
25 Kopalnia  „Fortuna” w Nowym Dzikowcu Pojedyncze pokłady węgla o nazwach „1”, „2”, „3”, „4”, „Hangendes”, „Wasserkohl”, „Hang”, „Fortuna”, „Stollen” i „Shmale” nie dające się skorelować z pokładami kop. Nowa Ruda”, pole „Piast” i pole „Słupiec”. Być może należą do warstw białokamieńskich.

*

W dniu 31 marca 1973 roku ujednolicono nazewnictwo pokładów w całym Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym. Pokłady w miejsce dawnych nazw zwyczajowych otrzymały oznaczenie liczbowe zgodnie z zasadą że im pokład starszy wiekowo tym ma wyższy numer. Porównanie dawnych i nowych nazw pokładów dla Zagłębia  Noworudzkiego przedstawiono poniżej.
 

Nowa nazwa pokładu

Dawna nazwa pokładu

 

 

REJON „SIERPNICA”            
 

?

? POLE „SŁUPIEC” POLE „PIAST” REJON „WACŁAW”      
  301   „Nowy 1” „Józef” „Józef”      
  302   „Nowy 2” „Ruben”        
  303   „Nowy 3”          
  304   „Nowy 4” „Antoni” „Wacław”      
  405   „Zerowy” „Ferdynand” „Wilhelm 1”      
  406   pokład 1   „Wilhelm 2”      
  407   pokład 2     REJON „PNIAKI”    
  408   pokład 3   „Wilhelm 3” „Wilhelm 3”    
  409   pokład 4   „Wilhelm 4” „Wilhelm 4”    
  410   pokład 5 „Wilhelm” w/g id. „Wilhelm 5” „Wilhelm 5”    
  411   „Międzypokład”          
  412   pokład 6 „Roman” „Wilhelm 6”      
  413   pokład 7 „Władysław” „Wilhelm 7” „Wilhelm 7”    
  414   pokład 8   „Wilhelm 8”      
  415   pokład 9 „Franciszek” „Nowy” „Nowy”    
  416   pokład 10          
  417   pokład 11          
  418   pokład 12          
  419   pokład 13       KOP.  „FORTUNA”  
  ?           „Shmale”  
  ?           „Stollen”  
  ?           „Fortuna”  
  ?           „4”  
  ?           „3”  
  ?           „2”  
  ?           „1”  
  ?           „Hang”  
  ?           „Wasserkohl”  
  ?           „Hangendes” POLE „BOLESŁAW”
  657             „7”
  658             „8”
  662             „12”
  663             „13”
  666             „16”
  667             „17”
  668             „18”
  671             „21”
  672             „22”
  ?             31
  ?             32

 

 
GÓRNOŚLĄSKIE ZAGŁĘBIE WĘGLOWE

Powierzchnia zagłębia wynosi 7500 km2 (po stronie czeskiej 1700 km2). Znajduje się tu około dwustu pokładów węgla o znaczeniu przemysłowym.

  Perm Ałtun Martwica karniowicka  
  Karbon późny Stefan Arkoza kwaczalska Bezwęglowe, głównie gruboziarniste piaskowce i żwiry barwy od szarej do rdzawej oraz czerwone lub pstre iły ze skrzemieniałymi pniami drzew Dadoxylon schrollianum, Dadoxylon rollei.
 
  Westfal D Warstwy libiąskie z pokładami węgla grupy 100 (110-119)

Krakowska seria piaskowcowa - głównie piaskowce szarogłazowe z dużą zawartością skaleni, piaskowce zlepieńcowate i zlepieńce często z otoczakami węgla i zwęglonymi fragmentami pni drzew oraz nielicznymi ale dużej miąższości pokładami węgla. Udział skał grubookruchowych w profilu serii zwykle przekracza 70% a miejscami nawet 90%. Opisano tu 152 gatunki flory. Na granicy warstw łaziskich i libiąskich  luka stratygraficzna obejmująca górna część westfalu C. W stropie serii  przerwa stratygraficzna.

 
  C Warstwy łaziskie z pokładami węgla grupy 200 (119-301)
  B
  Warstwy orzeskie z pokładami węgla grupy 300 (301-327)

Seria mułowcowa - dominują mułowce, podrzędnie z wkładkami iłowców i licznymi cienkimi pokładami węgla, osiągającymi większą miąższość tylko w spągowej części serii (pokład 405).  Piaskowce stanowią w profilu serii zaledwie 16-23% jej miąższości, a zlepieńce występują rzadko. Znaczną miąższość osiągają natomiast gleby stigmariowe co jest cechą charakterystyczną tej serii. Oznaczono tu 225 gatunków flory.

  A Warstwy załęskie z pokładami węgla grupy 300 (327-407)
 
  Namur C Warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 (407-501) Górnośląska seria piaskowcowa - głównie piaskowce i zlepieńce z niewielkim udziałem iłowców i mułowców oraz grubymido 24 metrów pokładami węgla (pokład 510). Udział skał skał grubookruchowych w profilu serii wynosi 30-90% (przeważnie ponad 50%). Opisano tu zaledwie 90 gatunków flory.
 
  B Warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500 (501-510)
 
  A Warstwy jeklowickie z pokładami węgla grupy 600 (510-630) Seria paraliczna (warstwy brzeżne) - zlepieńce, piaskowce, mułowce, iłowce i łupki węglowe z maksymalnie 263 numerowanymi pokładami węgla. Udział skał skał grubookruchowych w profilu serii wynosi 20-50% a łupków węglowych i węgli 3-4%. Opisano tu 146 gatunków flory. W stropie serii  przerwa stratygraficzna.
  Warstwy grodzieckie z pokładami węgla grupy 700 (630-721)
  Warstwy florskie z pokładami węgla grupy 800 (721-849
  Warstwy sarnowskie z pokładami węgla grupy 900 (901-912)
  Warstwy malinowickie /
warstwy zalaskie
Głównie mułowce i iłowce z goniatytami. Występują w zachodniej, centralnej i północnej części zagłębia. Ku wschodowi i południowemu wschodowi przechodzą w warstwy zalaskie.
 
  Karbon wczesn Wizen późny Piaskowce przeławicone z mułowcami i iłowcami, z wkładkami gleb stigmariowych i węgla humusowego.
  Turnej - Wizen wczesny Wapienie detrytyczne, pseudoooliticzne, petyliczne, w stropie z wkładkami mułowców, tufitów i czarnych lidytów.
 

KOPALNIE GÓRNOŚLĄSKIEGO ZAGŁĘBIA WĘGLOWEGO

1 Kopalnia „Gliwice Warstwy jejkowickie z 5 pokładami węgla grupy 600 i 4 pokładami węgla grupy 700 oraz warstwy gruszowskie z 26 pokładami węgla grupy 800 (m. in. 843).
2 Kopalnia „Pstrowski Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500 (m. in. pokład 507).
3 Kopalnia „Sośnica Fałd Sośnica - Knurów z pokładem węgla 410.
4 Kopalnia „Makoszowy Siodło główne - warstwy warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla 403/3, 405/1, 409, 410, 414 oraz warstwy siodłowe z 9 pokładami węgla grupy 500 (m. in. 504).
5 Kopalnia „Zabrze Siodło główne - warstwy warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla g406/1, 406/1-2, 406/2, 407/1 oraz warstwy siodłowe z 9 pokładami węgla grupy 500.
6 Kopalnia „Knurów” Fałd Sośnica - Knurów
7 Kopalnia „Szczygłowice Fałd Sośnica - Knurów
8 Kopalnia „Dębieńsko Niecka główna - warstwy orzeskie i załęskie z licznymi, cienkimi i zmiennymi pokładami węgla grupy 300 (eksploatowano około 30), często z przerostami skał płonnych.
9 Kopalnia „Budryk w budowie  
10 Kopalnia „Miechowice Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
11 Kopalnia „Powstańców Śląskich Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy rudzkie z pokładem węgla 414.
12 Kopalnia „Bobrek Siodło główne - warstwy z pokładem węgla 501
13 Kopalnia „Dymitrow Siodło główne - warstwy z pokładami węgla 416, 501, 506.
14 Kopalnia „Rozbark Siodło główne - warstwy z pokładami węgla 414/1, 414/2, 501, 504, 506, 507.
15 Kopalnia „Szombierki Siodło główne - warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
16 Kopalnia „Wawel Siodło główne - warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500 (m. in. 509).
17 Kopalnia „Śląsk-Matylda Siodło główne - warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
18 Kopalnia „Pokój Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla 409, 410/1,2, 416, 418, 419 i warstwy siodłowe z pokładem węgla 501.
19 Kopalnia „Nowy Wirek Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla 401, 402, 403, 406 i warstwy siodłowe z 5 pokładami węgla grupy 500.
20 Kopalnia „ Halemba Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500 (m. in. 502).
21 Kopalnia „Śląsk Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
22 Kopalnia „Julian Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
23 Kopalnia „Andaluzja Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
24 Kopalnia „Jowisz Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
25 Kopalnia „Grodziec Niecka bytomsko-dąbrowska - silnie zredukowane warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400  i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
26 Kopalnia „Generał Zawadzki Siodło główne- warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładem węgla 510.
27 Kopalnia „Siemianowice Siodło główne - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
28 Kopalnia „Czerwona Gwardia Niecka bytomsko-dąbrowska - warstwy załęskie z pokładami węgla grupy 300 oraz silnie zredukowane warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 (m. in. 414)  i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
29 Kopalnia „Sosnowiec Siodło główne - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z 2 pokładami węgla grupy 500.
30 Kopalnia „Czerwone Zagłębie Siodło główne - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
31 Kopalnia „Kazimierz Juliusz Siodło główne - warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładem węgla 510.
32 Kopalnia „Niwka-Modrzejów Siodło główne- warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładem węgla 510.
33 Kopalnia „Barbara-Chorzów Siodło główne - warstwy rudzkie dolne z pokładami węgla grupy 401, 404 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
34 Kopalnia „Polska Siodło główne - warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 oraz warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
35 Kopalnia „Gottwald Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500 (m. in. 501).
36 Kopalnia „Katowice Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla 354 (Dora), 364, 364/401,  warstwy rudzkie z pokładami węgla401, 404, 407/1 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
37 Kopalnia „Wieczorek Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 i warstwy siodłowe z 2 pokładami węgla grupy 500.
38 Kopalnia „Mysłowice Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla 401, 405, 407 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
39 Kopalnia „Wujek Siodło główne - spągowa część  warstw załęskich z pokładami węgla grupy 300,  warstwy rudzkie z pokładami węgla 402, 403/2, 404/2-3, 404/3, 404/4-5, 404/5, 404/5-405, 405, 406, 407/4, 416, 418 i warstwy siodłowe z pokładami węgla grupy 500.
40 Kopalnia „Barbara Doświadczalna Niecka główna - warstwy orzeskie i załęskie z licznymi, cienkimi i zmiennymi pokładami węgla grupy 300 (m. in. 308, 318, 328, 349), często z przerostami skał płonnych.
41 Kopalnia „Murcki Niecka główna - warstwy orzeskie i załęskie z licznymi, cienkimi i zmiennymi pokładami węgla grupy 300 (m. in. 308, 318, 328, 349), często z przerostami skał płonnych.
42 Kopalnia „Staszic  
43 Kopalnia „Lenin Niecka główna - częściowo warstwy orzeskie i załęskie z licznymi, cienkimi i zmiennymi pokładami węgla grupy 300 (m. in. 308, 318, 328, 349), często  z przerostami skał płonnych (eksploatowano tylko 10).
44 Kopalnia „Rydułtowy Niecka jejkowicka - warstwy porębskie z 10-17 pokładami węgla grupy 600 (m. in. 620, 630/1) oraz warstwy jejkowickie z około 10 pokładami węgla grupy 700.
45 Kopalnia „Rymer Niecka jejkowicka - warstwy porębskie z 10-17 pokładami węgla grupy 600 oraz warstwy jejkowickie z około 10 pokładami węgla grupy 700.
46 Kopalnia „Chwałowice Niecka chwałowicka - warstwy załęskie z pokładami węgla grupy 300 i warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 (w sumie 47 pokładów, m. in. 401/1, 404/3, 404/5) oraz warstwy siodłowe z 11-15  pokładami węgla grupy 500 (m. in. 504, 505).
47 Kopalnia „Jankowice Niecka chwałowicka - warstwy załęskie z pokładami węgla grupy 300 i warstwy rudzkie z pokładami węgla grupy 400 ( w sumie 47 pokładów, m. i. 384/1, 401/1, 404/3, 404/5, 408/1, 417/1) oraz warstwy siodłowe z 11-15  pokładami węgla grupy 500 (m. in. 505).
48 Kopalnia „Anna Niecka jejkowicka - warstwy porębskie z 10-17 pokładami węgla grupy 600 oraz warstwy jejkowickie z około 10 pokładami węgla grupy 700.
49 Kopalnia „Marcel Niecka jejkowicka - warstwy porębskie z 10-17 pokładami węgla grupy 600 oraz warstwy jejkowickie z około 10 pokładami węgla grupy 700.
50 Kopalnia „1-Maja Niecka chwałowicka - warstwy porębskie z pokładami węgla grupy 600 oraz warstwy jejkowickie z pokładami węgla grupy 700.
51 Kopalnia „Moszczenica Fałd Jastrzębia - warstwy rudzkie z 28 pokładami węgla grupy 400 oraz siodłowe z 15 pokładami węgla grupy 500 (eksploatowano pokłady 406-510).
52 Kopalnia „Jastrzębie Fałd Jastrzębia - warstwy rudzkie z 28 pokładami węgla grupy 400 oraz siodłowe z 15 pokładami węgla grupy 500 (eksploatowan pokłady 406-510).
53 Kopalnia „Manifest Lipcowy Fałd Jastrzębia - warstwy załęskie i strop warstw rudzkich z 20-40 pokładami węgla (eksploatowane są pokłady354-409).
54 Kopalnia „XXX-Lecia Fałd Jastrzębia - warstwy załęskie z pokładami węglagrupy: 300 (eksploatowanych jest tylko kilka z nich).
55 Kopalnia „Borynia (55) Fałd Jastrzębia - warstwy załęskie i strop warstw rudzkich z 20-40 pokładami węgla (eksploatowane są pokłady 354-409).
56 Kopalnia „ZMP Fałd Jastrzębia - warstwy załęskie z pokładami węglagrupy: 300 (eksploatowanych jest tylko kilka z nich).
57 Kopalnia „Suszec Część zachodnia strefyuskokowej Żory - Jawiszowice Wyskoka - warstwy załęskie z pokładami węgla grupy: 300 (eksploatowanych jest tylko kilka z nich).
58 Kopalnia „Kaczyce w budowie  
59 Kopalnia „Bolesław Śmiały Niecka główna - warstwy orzeskie i załęskie z licznymi, cienkimi i zmiennymi pokładami węgla grupy 300, często z przerostami skał płonnych.
60 Kopalnia „Ziemowit Niecka główna - warstwy łaziskie z 17 pokładami węgla grupy 200.
61 Kopalnia „Piast Niecka główna - warstwy libiąskie z pokładami węgla grupy 100 oraz warstwy łaziskie z pokładami grupy 200.
62 Kopalnia „Brzeszcze Niecka główna - warstwy libiąskie z pokładami węgla grupy 100 oraz warstwy łaziskie z pokładami grupy 200.
63 Kopalnia „Silesia  
64 Kopalnia „Komana Paryska  
65 Kopalnia „Jaworzno  
66 Kopalnia „Siersza Niecka Sierszy - warstwy libiąskie z nielicznymi pokładami węgla grupy 100 (m. in. pokład 118) oraz warstwy łaziskie z pokładami węgla grupy 200 (m. in. 209 i 209/10, 214).
67 Kopalnia „Janina  Niecka główna z 17 pokładami węgla - warstwy libiąskie z pokładami węgla grupy 100 oraz warstwy łaziskie z pokładami grupy 200.
68 Kopalnia „Czeczott w budowie Niecka główna - warstwy libiąskie z pokładami węgla grupy 100 oraz warstwy łaziskie z pokładami grupy 200.

 

 
LUBELSKI BASEN KARBOŃSKI

Ma powierzchnię około 4000 km2. Serię produktywną stanowią tu warstwy lubelskie z 13 pokładami węgla o znaczeniu przemysłowym.

  Karbon późny Westfal C Formacja magnuszewska Mułowce, iłowce i piaskowce w dolnej części z warstewkami węgla humusowego.
  Warstwy lubelskie Iłowce i mułowce z pokładami węgla 369, 370, 371, 372, 375, 377, 379, 380, 382, 385, 389, 391, 394, 395, 397, 399, miąższości 0,7-2,7 m (lokalnie do 3,8 m.).
  B
  A
  Warstwy kumowskie W części dolnej i górnej występują piaskowce a w środkowej iłowce i mułowce z 14 wkładkami węgla  grupy 200 miąższości 0,05-1,5 m. i miejscami wapieni.
 
  Namur C
  B Warstwy bużańskie W spągu występują piaskowce i mułowce barwy srebrzystej. Wyżej leżą iłowce i mułowce z wkładkami wapieni i piaskowców oraz 15 warstwami i pokładami węgla grupy 100 miąższości 0,05-0,4 m (lokalnie do 1,2 m).
 
  A
  Formacja terebińska Iłowce i mułowce z 9 grubymi wkładkami wapieni i cienkimi piaskowców oraz 18 warstwami węgla kamiennego miąższości 0,05-0,4 m (lokalnie do 1,2 m.).
 
  Karbon wczesn Wizen późny Formacja huczwawska Wapienie prganogeniczne z przewarstwieniami margli i iłowców. Są one przedzielone bezwapnistymi mułowcami zawierającymi gleby stigmariowe i wkładki węgli humusowych o miąższości do 2 m.
 
 
  KOPALNIE LUBELSKIEGO BASENU WĘGLOWEGO
1

Kopalnia Bogdanka

Warstwy lubelskie - z pokładami węgla 382, 385, 389.

 

LITERATURA

ANDREWS H. N. : Index of Generic Names of Fossil Plants, 1820-1950. Geological Survery Bulletin, 1955, Nr 1013.

ARTIS E. T. : Antediluvian Phytology. London : druk autora, 1825.

BOCHEŃSKI T. : Budowa sygilariowych szyszek sporofilowych i sposób ich umieszczenia na pniu. Kraków : Polska Akademia Umiejętności, 1939, S. 17-28.

BOCHEŃSKI T. : Rozwój unerwienia listeczków karbońskich paproci nasiennych Alethopterides (Alethopteris i Lonchopteris) oraz znaczenie analizy ich unerwienia dla diagnozy gatunku. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1960, T. 20, S. 5-28.

BORZĘCKI R. : Problem stworzenia całościowej listy gatunków flory karbonu w Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym. W: XIX Konferencja szkoleniowa „Problemy geologii i ochrony środowiska w kopalniach Rybnickiego Okręgu Węglowego”. Jugowice, 19-21 czerwiec 2015. Radlin : Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Górnictwa Zarząd Główny Oddział Rybnik, 2015.

BOSSOWSKI A., IHNATOWICZ A. : Atlas geologiczny Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego 1:100000. Warszawa : Wydawnictwa Geologiczne, 2006.

BRONGNIART A. : Prodrome d'une Histoire des Végétaux fossiles. Paris : F. G. Levraut, 1828.

BRONGNIART A. : Histoire des végétaux fossiles ou recherches botaniques et geologiques sur les végétaux renfermés dans les diverses couches du globe. T. 1. Paris : Dufouret d'Ocagne, 1828.

BRONGNIART A. : Histoire des végétaux fossiles ou recherches botaniques et geologiques sur les végétaux renfermés dans les diverses couches du globe. T. 2. Paris : Dufouret d'Ocagne, 1828.

BRZYSKI B. : Unikalne znalezisko stojącego pnia Sigillarii oplecionej lianą z odkrywki utworów westfalskich w Katowicach. W: IX Sympozjum Geologia formacji węglonośnych Polski. Formacja karbońska. Kraków, 23-25 kwietnia 1986. Kraków : AGH, 1986, S. 7-11.

Budowa geologiczna Polski. Atlas skamieniałości przewodnich i charakterystycznych. T 3, cz. 1c, z. 2. Młodszy paleozoik. Karbon. Flora. Warszawa : Wydawnictwa Geologiczne, 2001.

Budowa geologiczna Polski. Atlas skamieniałości przewodnich i charakterystycznych. T. 3, cz. 1c, z. 3. Młodszy paleozoik. Perm. Warszawa : Wydawnictwa Geologiczne, 2001.

CORDA A. J. : Flora protogaea. Beiträge zur flora der vorwelt. T. 1. Berlin : S. Calvary & Co., 1867.

DOMAGAŁOWA M. : Sigillarie krakowsko-śląskiego karbonu produktywnego i ich znaczenie stratygraficzne. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1971, T. 58, S. 113-161.

DZIEDZIC K. : O nowym stanowisku skrzemieniałych pni w karbonie górnym Niecki Śródsudeckiej. Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego, 1958, T. 28, Z. 4, S. 427-435.

ETTINGSHAUSEN C. : Die Steinkohlenflora von Stradonitz in Böhmen. Wien : K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1852.

ETTINGSHAUSEN C. : Die Steinkohlenflora von Radnitz in Böhmen. Wien : K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1854.

FEISTMANTEL K. : Visuté pásmo flecové ve Slánsko-Rakovnické pánvi kamenouhelné. Praga : Fr. Řivnáč, 1885.

FEISTMANTEL O. : Die Versteinerungen der böhmischen Kohlengebirgsablagerungen. Cassel : Theodor Fischer, 1874.

FIEDLER H. : Die Mineralien Schlesiens mit Berücksichtigung der angrenzenden Länder. Breslau : F. E. C. Leuckart, 1863.

FLORJAN S. : Flora i środowisko karbonu produktywnego Nowej Rudy: W: Kurs terenowy Paleontologiczne opróbkowanie profilów geologicznych. Nowa Ruda 18-20 maja 2001. Warszawa : Instytut Paleobiologii PAN, 2001, S. 5-7.

FLORJAN S. : Historia badań makroflory karbońskiej na Dolnym Śląsku. W: Sesja naukowa „50 lat działalności Polskiego Towarzystwa Nauk o Ziemi w Wałbrzychu i okolicach”. Wałbrzych, 5 listopada 2010. Wałbrzych : Muzeum Okręgowe, 2010, S. 17-26.

FLORIAN S. : Pierwsze w Polsce znalezisko izolowanego zmineralizowanego rdzenia pędu karbońskiego kordaita. Przegląd Geologiczny, 2012, R. 60, Nr 6, S. 323-324.

FLORJAN S., JAWORSKA I. : Unikalne i zasługujące na ochronę odsłonięcie z florą karbońską w Szczawnie Zdroju (Województwo Dolnośląskie). Chrońmy Przyrodę Ojczystą, 2011, R. 67, Nr 6, S. 547-551.

FLORIAN S., PACYNA G., BORZĘCKI R. : Pierwsze znalezisko mikrokonchidów (Tentaculita) na liściach górnokarbońskiej paproci nasiennej Karinopteris daviesii z Nowej Rudy (Dolny Śląsk). Przegląd Geologiczny, 2012, R. 60, Nr 5, S. 1-3.

FRAITAK M. : Skrzemieniałe pnie drzew karbońskich z Nowej Rudy. Biuletyn Informacyjny PTPNoZ Oddział w Wałbrzychu. Koło Górnicze w Gorcach, 1970, S. 17-23.

GEINITZ H. B., GUTBIER A. : Die Versteinerungen des Zechsteingebirges und Rothliegenden oder permischen Systemes in Sachsen. Dresden und Leipzig : Arnoldische Buchhandlung, 1848.

GERMAR E. F. : Die Versteinerungen des Steinkohlengebirges von Wettin und Löbejün im Saalkreise. Halle : C. A. Schwetschke und Sohn, 1844.

GŁUCHOWSKI E. : Epibionts on Upper Eifelian crinoid columns from the Holly Cross Mountains, Poland. Acta Paleontologica Polonica, 2005, T. 50, Z. 2, S. 315-328.

GOEPPERT H. R. : Systema filicum fossilium. Verhandlungen der Kaiserlichen Leopoldinisch-Carolinischen Akademie der Naturforscher, 1836, T. 17 (suplement).

GOEPPERT H. R. : Die Gattungen der Fossilen Pflazen. Bonn : Henry und Coben, 1841.

GOTHAN W. : Die Oberschlesische Steinkohlenflora. Teil. I Farne und farnähliche Gewächse. Abhandlungen der Königlich Preussischen Geologischen Landesanstalt. Neue Folge, 1913, T. 75.

GÓRECKA T. : Flora dolnokarbońska Gór Bardzkich. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1958,  Nr 129, S. 159-191

GÓRECKA T. : Pozycja palinostratygraficzna najwyższych utworów karbonu depresji śródsudeckiej. W: V Sympozjum Geologia formacji węglonośnych Polski. Kraków, 21-22 kwietnia 1982. Kraków : AGH, 1982, S. 5-8.

GÓRECKA-NOWAK A., KOWALCZE-ŁUPICKA M. : Palinostratygrafia osadów formacji białokamieńskiej (karbon) w okolicy Wałbrzycha (niecka Śródsudecka). W: XX Konferencja naukowa paleobiologów i biostratygrafów PTG Granice paleontologii. Święta Katarzyna pod Łysicą, 10-13 września 2007. Warszawa : Uniwersytet Warszawski, 2007, S. 52.

GRAND-EURY C. : Flore carbonifére du Département de la Loire et du Centre de la France. Atlas. Memoires L'Academie des Sciences de L'Institut de France, 1877, T. 24, Z. 1.

GROCHOLSKI A., AUGUSTYNIAK K. : Atlas geologiczny Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego. Warszawa : Wydawnictwa Geologiczne, 1971.

JACHOWICZ A., DYBOWA-JACHOWICZ S. : Paleobotanika. Katowice : Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2003.

KARCZEWSKI L. : Ślimaki i małże dewońskie z Gór Świętokrzyskich. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1989, Nr 369, S. 97-133.

KIDSTON R. : Fossil plants the Carboniferous Rock of Great Britain. Part 1-6. Memories of Geological Survey of Great Britain. Mem. Palaeontology, 1923-1925, T. 2.

KIEPURA M. : Devonian bryozoans of the Holly Cross Mountains, Poland. Part II. Cyclostomata and Cystoporata. Acta Paleontologica Polonica, 1973, T. 18, Z. 4, S. 325-400.

KIJEWSKI Z. : Nagromadzenie flory w stropie pokładu 410/2+412 (Roman) w polu „Piast" kopalni „Nowa Ruda" (DZW). W: IX Sympozjum Geologia formacji węglonośnych Polski, Formacja Karbońska, Kraków, 23-25 kwietnia 1986. Kraków : AGH, 1986, S. 12-16.

KOREJWO K. : Karbon Strzyżowa nad Bugiem. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1958, Nr 136, S. 1-126.

KOREJWO K. : Wyniki wiercenia Bystrzyca IG 1. Karbon. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1969, Nr 228, S. 1-87.

KOREJWO K., TELLER L. : Stratygrafia karbonu z wierceń Marszowice 1 i Koniusza 1 (niecka miechowska). Acta Geologica Polonica T. 18, Z. 4, S. 691-706.

KOTAS A., KOTASOWA A. : Uwagi o rozwoju i fitostratygrafii osadów górnego namuru w polskiej części Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. W: VII Sympozjum Geologia formacji węglonośnych Polski. Formacja karbońska. Kraków 25-27 kwietnia 1984. Kraków : AGH, 1984, S. 12-15.

KOTASOWA A. : Flora karbonu produktywnego w północno-wschodniej części Zagłębia Górnośląskiego (rejon dąbrowski). Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1968, T. 52.

KOTASOWA A. : Przyczynek do znajomości gatunku Neuropteris scheuchzeri Hoffmann. Kwartalnik Geologiczny, 1973, T. 17, Z. 3, S. 423-428.

KOTASOWA A. : Uwagi o pozycji stratygraficznej Eleutherophyllum mirabile (Sternberg) Stur w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym. Kwartalnik Geologiczny, 1974, T. 18, Z. 3, S. 585-592.

KOTASOWA A. : Lyginodendron hoeninghausii (Brongniart) comb. nov. w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1975, Nr 282, S. 125-156.

KOTASOWA A. : Flora warstw pietrzkowickich kopalni Gliwice. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1975, Nr 282, S. 169-196.

KOTASOWA A., : Medullopteris dżosiufucus sp. nov. i jego zasięg stratygraficzny. Kwartalnik Geologiczny, 1978, T. 22, Z. 4, S. 709-716.

KOTASOWA A. : Fitostratygrafia najwyższego odcinka profilu karbonu produktywnego Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Kwartalnik Geologiczny, 1979, T. 23, Z. 3, s. 525-531.

KOTASOWA A., MIGIER T. : Chrono- and biostratygraphy. Macroflora. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1995, T. 148, S. 56-65.

KUCHCIŃSKI J. : Podstawowe zagadnienia stratygrafii makroflorystycznej utworów karbońskich niecki śródsudeckiej. Przegląd Geologiczny, 1964, R. 12, Nr 7/8, S. 345-347.

LENDZION K. i in. : Szczegółowy profil wiercenia. W: Wyniki wiercenia w Chełmie. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1960, Nr 165, S. 10-49.

LESQUEREUX L. : Atlas to the coal flora of Pennsylvania annd of the Carboniferous Formation throughout the United States. Second Geological Survey of Pennsylvania : Report of Progress P., 1879, T. 1-3.

LINDLEY J., HUTTON W. : The fossil flora of Great Britain or, figures and descriptions of the vegetable remains found in a fossil state in this country. London : James Ridgway, Piccadilly, 1833-35, T. 2.

LIPIARSKI I. : Dolnopermska flora martwicy karniowickiej koło Krakowa. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1971, T. 58, S. 5-80.

LIPIARSKI I. : Pozycja stratygraficzna tzw. utworów zwietrzelinowych w rejonie Nowej Rudy (niecka śródsudecka) w świetle badań geologicznych i paleobotanicznych. W: Sympozjum Stratygrafia węglonośnej formacji karbońskiej w Polsce. Sosnowiec, 4-5 maja 1977. Kraków : AGH, 1977, S. 22-23.

LIPIARSKI I., TASLER R. : Węglonośne utwory dolnego westfalu między Słupcem a Broumowem w SE części depresji śródsudeckiej. XI Sympozjum Geologia formacji węglonośnej w Polsce. Formacja karbońska. Kraków, 20-22 kwietnia 1988. Kraków : AGH, 1988, S. 66-69.

MARCINOWSKI R. :  Słownik jednostek litostratygraficznych Polski. T. 2. Jednostki nieformalne prekambru i paleozoiku. 2004, T. 2, S. 176.

MASTALERZ K. : Nowe znalezisko kopalnej fauny z produktywnego karbonu niecki śródsudeckiej - otwór wiertniczy Sokolica 2. Acta Universitatis Wratislaviensis, Prace Geologiczno-Mineralogiczne, 1998, T. 64, S. 61-67.

MASTALERZ K. : Spirorbis z jeziornych osadów węglonośnego karbonu niecki śródsudeckiej. Przegląd Geologiczny, 1996, R. 44, Nr 2, S. 164-167.

MATYJA H. : Depositional history of the Devonian succession in the Pomeranian Basin, NW, Poland. Kwartalnik Geologiczny, 2009, T. 53, Z. 1, S. 63-92.

MIGIER T. : Charakterystyka florystyczna osadów karbonu lubelskiego. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1966, T. 44, S. 83-95.

MIGIER T. : Charakterystyka niektórych Neuropterides peripinatne z karbonu produktywnego Zagłębia Górnośląskiego, Dolnośląskiego i Lubelskiego. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1971, T. 60, S. 193-212.

MIGIER T. : Charakterystyka florystyczna karbonu produktywnego Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1972, T. 61, S. 135-176.

MIGIER T. : Charakterystyka florystyczna warstw porębskich (namur A) okolic Katowic i Chorzowa. Kwartalnik Geologiczny, 1973, T. 17, Z. 2, S. 247-250.

MIGIER T. : Flora warstw łaziskich okolic Jaworzna. Kwartalnik Geologiczny, 1963, T. 7, Z. 1, S. 63-72.

MIGIER T. : Stratygrafia karbonu na podstawie makroflory. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1988, T. 122.

MIGIER T., DĄBROWSKI J. : Zebranie i weryfikacja dotychczasowych informacji paleobotanicznych pod kątem widzenia stratygrafii makroflorystycznej. Warszawa : Archiwum PIG, 1989, CPBR cel 42, kontr. 3.

MIGIER T., DĄBROWSKI J. : Opracowanie profilu makroflorystycznego polskiej i czeskiej części niecki śródsudeckiej. Warszawa : Archiwum PIG, 1990, CPBR 42.

MUSZER J., HAYDUKIEWICZ J. : Szyszka drzewiastej rośliny widłakowej z dolnokarbońskiego fliszu Gór Bardzkich (Sudety). Przegląd Geologiczny, 2006, R. 54, Nr 11, S. 963-966.

PASZKOWSKI M. : Sinicowe struktury biosedymentacyjne w wapieniach dinatu w rejonie Krzeszowic. Przegląd Geologiczny, 1983, R. 31, Nr 4, S. 254-258.

PERYT M., Spirorbid-algal stromatolites. Nature, 1974, Nr 249, S. 239-240.

POTONIE H. i inni : Abbildungen und Beschreibungen fossiler Pflanzen-reste der paläozoischen und mezozoischen Formationen. Berlin : Königlichen Geologischen Landesanstalt, 1903-1913, T. 1-9.

POTONIE H. i inni : Abbildungen und Beschreibungen fossiler Pflanzen-reste der paläozoischen und mezozoischen Formationen. Berlin : Königlichen Geologischen Landesanstalt, 1913, T. 9.

RAKOCIŃSKI M. : Sclerobionts on Upper Famennian cephalopods from the Holly Cross Mountains, Poland. Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments, T. 91, Z. 1, S. 63-73.

RENAULT B., ZEILLER R. : Études sur le terrain houiller de Commentry. T. 2 Flore fossile, cz. 1. Saint-Étienne : Inprimerie Théolier & Co., 1888.

ROEHL E. : Fossile Flora der Steinkohlenformation Westphalens einschlcsslich Piesberg bei Osnabrtick. Cassel : Theodor Fischer, 1868.

RYDZEWSKI B. : Flora węglowa Polski. Cz. 1. Lepidodendrony. Warszawa : Towarzystwo Naukowe Warszawskie, Wydział III Nauk Matematycznych i Przyrodniczych, 1919.

SAGAN E. : Atlas roślin karbońskich na podstawie zbiorów Muzeum Okręgowego w Wałbrzychu. Rośliny skrzypowe (Equisetophyta). Wałbrzych : Muzeum Okręgowe, 1983.

SAGAN E. : Atlas roślin karbońskich na podstawie zbiorów Muzeum Okręgowego w Wałbrzychu. Rośliny widłakiwe (Lycophyta). Wałbrzych : Muzeum Okręgowe, 1981.

SAGAN E. : Budowa morfologiczna poduszeczki liściowej Lepidodendron veltheimii Sternberg. Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, 1966, Ser. B, Nr 133, S. 5-33. Wrocław.

SAGAN E. : Neuentdeckte morphologische Einzelheiten von Eulethophyllum mirabile Stur E. waldenburgense Zimmerman und E. Drepanophyciforme R. et W. Remy. Acta Paleobotanica, 1980, T. 21, Z. 1, S. 9-25.

SAGAN E. : Nowe szczegóły morfologiczne paproci nasiennej Sphenopteris bermudensiformis (Schlothaim) Behrend. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1965, Nr 185, S. 247-263.

SCHLOTHEIM E. F. : Beschreibung merkwürdiger Kräuter-Abdrücke und Pflanzen-Versteinerungen. Gotha : Becker'schen Buchhandlung, 1804.

SCHLOTHEIM E. F. : Die Petrefactenkunde auf ihrem jetzigen standpunkte durch die Beschreibung seiner Sammlung versteinerter und fossiler Überreste des Thier- und Pflanzenreichs. Gotha : Becker'schen Buchhandlung, 1820.

SCHLOTHEIM E. F. : Nachträge zur Petrefactenkunde. Gotha : Becker'schen Buchhandlung, 1822.

SCHUTZE H. : Interpretation of marine and freshwater paleoenviroments in Permo-Carboniferous deposits. Palaeogeography, Palaeoclimatology and Palaeoecology, 2009, T. 281, S. 126-136.

SCHULTZE H. : Terrestrial biota in coastal marine deposits: fossil-Lagerstätten in the Pennsylvanian of Kasnsas, USA. Palaeogeography, Palaeoclimatology and Palaeoecology, 1996, T. 119, Z. 3-4, S. 255-273.

SENKOWICZOWA H. Fauna z osadów retu i wapienia muszlowego na Niżu Polskim. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1985, T. 117, S. 1-47.

STERNBERG K. : Versuch einer geognostisch-botanischer Darstellung der Flora der Vorwelt. Leipzig-Prag : Kommission im Deutschen Museum, 1826, T. 1.

STERNBERG K. : Versuch einer geognostisch-botanischer Darstellung der Flora der Vorwelt. Prag : Gottlieb Haase Söhne, 1838, T. 2.

STERZEL J. T. : Die Flora des Rothliegenden im Northwestlichen Sachcen. Palaeontologische Abhandlungen, 1886, T. 2, z. 4.

STOPA S. Z. : Rośliny paprociolistne (Pteridophylla) górnego namuru i najniższego westfalu na Górnym Śląsku. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1957, T. 13.

STOPA S. Z. : Fitostratygraficzny profil utworów dolnowestfalskich rejonu Nowej Rudy w Sudetach. W: III Sympozjum Geologia formacji węglonośnej w Polsce. Kraków, 24-25 kwietnia 1980. Kraków : AGH, 1980, S. 11-13.

STOPA S. Z. : O granicy fitostratygraficznej między utworami westfalu A i westfalu B w rejonie Gorce-Borówno depresji śródsudeckiej. W: V Sympozjum Geologia Formacji Węglonośnych Polski. Kraków, 21-22 kwietnia 1982. Kraków : AGH, 1982, S. 9-11.

ŠTUR D. : Cz. 1. Die Culm-flora des mährisch-schlesischen Dachschiefers, 1875. Cz. 2. Die Culmflora des Ostrauer und Waldenburgen Schlesien, 1877. Beitrage zur Kenntniss der Flora der Vorwelt. T. 1. Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 1875-1877, T. 8.

ŠTUR D. : Die Carbon-flora der Schatlarer Schlichten, cz. 1-2. Beiträge zur Kenntniss der Flora der Vorwelt. T. 2. Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 1885, T. 9.

TAYLOR P. D., VINNO O. : Convergent morphology in small spiral worm tubes (Spirorbis) and its palaeoenvironmental inplications. Journal of the Geological Society, 2006, R. 163, Nr 2, S. 225-228.

TAYLOR P. D. VINN O., WILSON M. A. : Evolution of biomineralisation in lophophorates. Special Pappers Paleontology. T. 84, S. 317-333.

UNGER F. : Genera et Species plantarum fossilium. Vindobonae : Wilhelmum Braumüller, 1850.

VAN AMEROM H. W. J. : Die Eusphenopteridischen Pteridophyllen aus der Sammlung des Geologischen Bureaus in Heerlen, mit besonderer Berücksichtigung ihrer Stratigraphie bezüglich der Südlimburger Kohlenreviers. Mededelingen Rijks Geologische Dienst, Ser. C-III-I, 1973, Nr 7.

VAN AMEROM H. W. J., ANGERER H., MOSTLER H. : Über eine Autuno-Stephanische Flora aus den Kristbergschichten im Montafon, Vorarlberg (Österreich). Jahrbuch der Geologischen Bundesanstalt, 1982, T. 124, Z 2, S. 283-323.

VAN AMEROM H. W. J., KABON H. : Neue fossile Floren aus dem Nörtlicher Karbon. 3. Teil. Carinthia II, 2003, T. 193/113, Z. 2, S. 527-560.

VINN O. : Two new microconchid (Tentaculita Bouček, 1964) genera from the Early Palaeozoic of Baltoscandia and England. Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie. Monatshefte, 2006, T. 2, S. 89-100.

VINN O., MUTVEI H. : Calcareous tubeworms of the Phanerozoic. Estonian Journal Earth Science, 2009, T. 58, Nr 4, S. 286-286.

VINN O., TAYLOR P. D. : Microconchid tubeworms from the Jurassic of England and France. Acta Paleontologica Polonica, T. 52, Z. 2, S. 391-399.

WATT A. D. : Index of Generic Names of Fossil Plants, 1974-1978. Geological Survery Bulletin, 1955, Nr 1517.

WEISS Ch. E. : Die sigillarien der preusischen Steinkohlengebiete, cz. 1. Die Gruppe der Favularien. Königlich Preussischen Geologischen Landesanst, 1887, T. 7, Z. 3.

WEEDON M. J. : Microstructure and affinity of the enigmatic Devonian tubular fossil Trypanopora. Lethaia, 1991, T. 24, Nr 2, S. 227-234.

WEEDON M. J. : Tube microstructure of Recent and Jurassic serpulid polychaetes and the question of the Palaeozoic spirorbids. Acta Paleontologica Polonica, 1994, T. 39, Z. 1, S. 1-15.

WOJEWODA J. : Ždarky-Pstrążna dome: a strike-slip fault-related structure at the estern termination of the Poříčí-Hornov fault zone (Sudets). Acta Geodynamica et Geomaterialia, 2009, R. 6, Nr. 3, S. 273-290.

ZATOŃ M., KRAWCZYŃSKI W. : New Devonian Microconchids (Tentaculita) from the Holly Cross Mountains, Poland. Journal of Paleontology, 2011, T. 85, Nr 4, S. 757-769.

ZATOŃ M., MAZUREK D. : Mikrokonchidy - mało znana grupa kopalnych organizmów i ich występowanie w górnym karbonie Górnego Śląska. Przegląd Geologiczny, 2011, R. 59, Nr 2, S. 157-162.

ZATOŃ M., TAYLOR P. D. : Microconchids (Tentaculita) from the Middle Jurassic of Poland. Bulletin of Geoscience, 2009, T. 84, Z. 4, S. 653-660.

ZATOŃ M., VINN O. : Microconchids. Geology Today, 2011, T. 27, S. 236-239.

ZATOŃ M., VINN O. : Microconchids and the rise of modern encrusting communities. Lethaia, T. 44, Z. 1, S. 5-7.

ZDANOWSKI A., ŻAKOWA H. : The Carboniferous system in Poland. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, 1995, T. 148, S. 56-65.

ZIMMERMANN F. : Flora towarzysząca morskiej faunie kulmowej na obszarze Ptasiej Góry koło Wałbrzycha Miasta. Paleobotaniczne zapiski z dolnośląskiego karbonu. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1956, Nr 98, S. 125-180.

ZIMMERMANN F. : Die floristischen Beziehungen zwischen Kulm und Namur im Waldenburger Karbon und Beurteilung der Diskordanz zwischen ihnen (Związki florystyczne i problem niezgodności między wizenem i namurem w karbonie wałbrzyskim). Kwartalnik Geologiczny, 1958, T. 2, Z. 3, S. 592-608.

ZIMMERMANN F. : Przyczynek do znajomości paproci nasiennych. Paleontologiczne zapiski z dolnośląskiego karbonu (II). Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1960, Nr 151, S. 71-127.

ZIMMERMANN F. : Przewodnik do oznaczania najważniejszych roślin karbonu Dolnego Śląska. Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, 1962, Nr 170, S. 10-95.

ZODROW E. L., TENCHOV Y. G., CLEAR C. J. : The arborescent Linopteris obliqua plant (Medullosales, Pennsylvanian). Bulletin of Geosciences, 2007, T. 82, S. 51-84.

ŻELICHOWSKI A. M. : Koszalin IG 1. Profile głębokich Otworów Wiertniczych, 1977, T. 37, S. 1-189.

 

Jeżeli chcesz szybko przejść do nadrzędnych stron kliknij jeden z poniższych interaktywnych przycisków.

 

UWAGA!!! Jeżeli wykryjecie jakieś niezauważone przeze mnie błędy proszę o informację. Za wszelkie konstruktywne uwagi z góry serdecznie dziękuję.

JESTEŚ    GOŚCIEM

W SUMIE OD ZAŁOŻENIA WITRYNY W 2005 ROKU ODWIEDZONO JĄ
JUŻ   RAZY